عضويت سريع
شناسه :
نام اصلي:
ايميل:
تايپ مجدد:
رمز عبور:
تايپ مجدد:
 
فروشگاه2
این بلوک در حال حاضر فاقد محتوی می باشد .
کلاس درس در کشورهای جهان




















ساخت هواپیمای گلایدر(قسمت اول)

به نظر شما گلايدر به چه معنا است؟ چرا به اين نوع هواپيما ها "مدل گلايدر" مي گويند؟
گلايد به معناي سُر خوردن و گلايدر به مدل هايي از هواپيما گفته مي شود که بدون داشتن موتور، پس از پرتاب قادر باشد مدتي پرواز کند. (هواپيماي بدون موتور)
آيا تا کنون فکر کرده ايد که هواپيما مي تواند بدون موتور پرواز کند؟ آيا تا کنون به پرواز پرندگان هنگامي که بال نمي زنند دقت کرده ايد؟ به نظر مي رسد که در هوا سُر مي خورند.

 




 تاريخچه گلايدر


تاريخچه ي ساخت گلايدر از تاريخ پيدايش و سير تکاملي هواپيما مجزي نيست. بشر همواره تلاش کرد تا هواپيمايي مناسب با نيازهاي ماموريتي خويش طراحي کرده و بسازد. هواپيمايي براي حمل مسافر, پرنده اي براي جاسوسي, جنگنده اي براي دفاع از حريم هوايي و . . . هواشناسي نيز ماموريتي قابل اهميت بوده که براي انجام آن راه هاي فراواني پيشنهاد و طراحي شده است. يک هواپيماي بدون موتور براحتي مي تواند ازعهده اين ماموريت برآيد. بنابراين در برخي از نيازهاي بشر به پرنده هاي دست ساز خويش، سيستم پيش برندگي کارايي خويش را از دست داده و وجودش لازم نخواهد بود. حتي تفريح با اين نوع خاص از هواپيما(گلايدر) امکان پذير مي باشد.

شرکت هواپيماسازي شوايزر (Schweizer) ،که از قديمي ترين شرکتهاي هواپيمايي در دنيا مي باشد و شصت و هفتمین سال عمر خود را طي مي کند، سازنده ی يکي از نخستين گلايدر ها در سال 1930 مي باشد. اين گلايدر که (SGP1-1) نامگذري شد، در 19 ژوئن به پرواز درآمد. ساخت اين گلايدر 135 دلار هزينه در بر داشت.



 پرواز بدون موتور

به نظر شما گلايدر به چه معنا است؟ چرا به اين نوع هواپيما ها "مدل گلايدر" مي گويند؟
گلايد به معناي سُر خوردن و گلايدر به مدل هايي از هواپيما گفته مي شود که بدون داشتن موتور، پس از پرتاب قادر باشد مدتي پرواز کند. (هواپيماي بدون موتور)
آيا تا کنون فکر کرده ايد که هواپيما مي تواند بدون موتور پرواز کند؟ آيا تا کنون به پرواز پرندگان هنگامي که بال نمي زنند دقت کرده ايد؟ به نظر مي رسد که در هوا سُر مي خورند. آيا پرنده براي پرواز همواره بايد بال بزند؟ از مشاهده پرواز پرندگان پيداست که پاسخ اين سئوال منفي است و مي توان براي مدت نسبتاً طولاني در هوا سُر خورد و پيش رفت، اما چگونه؟

1. "چه نيرويي پرنده را در هوا نگه مي دارد؟ "

    توضيح : همه مي دانيم که هوا از مولکول ها تشکيل شده است. اين ذرات هوشمند از وجود جسم خارجي به سرعت باخبر مي شوند. هنگامي که از وزن جسم نيرويي رو به پايين به مولکول هاي هوا وارد مي کند ، مولکول ها نيروي تکيه گاه در جهت مخالف (رو به بالا ) به آن وارد مي کنند.
    براي درک بهتر اين مطلب مي توانيد دياگرام آزادي بکشيد و نيروي وزن رو به پايين و تکيه گاه رو به بالا را در آن نشان دهيد. نيروي وزن را بزرگ تر از نيروي تکيه گاه رسم کنيد. حال:

2. "چگونه ممکن است نيروي رو به بالا يا نيروي تکيه گاه آن قدر زياد شود که جسم را در هوا نگه دارد ؟ "

    توضيح : اگر جسم نسبت به وزن خود سطح تماس گسترده اي با مولکول هاي هوا داشته باشد، عکس العمل مولکول هاي هوايي که با سطح در تماس اند بيشتر مي شود و نيروي تکيه گاه بزرگتري به جسم وارد مي گردد . در نتيجه جسم از طبيعت کمک گرفته و مدتي در هوا باقي مي ماند.

3. " اگر اين جسم يک پرنده باشد، آيا مي توانيد بگوييد چه عضوي وزن آن را تحمل مي کند؟ "

    توضيح : براي اينکه پرنده به پرواز درآيد و به پرواز خود تداوم بخشد به بال احتياج دارد. بال وسيله اي است که نيروي وزن را خنثي مي کند.

4. " بال چگونه اين کار را انجام مي دهد؟ " (در اين جا بال زدن مد نظر نيست بلکه فقط بال هاي گسترده شده و بي حرکت مورد نظر است! مانند آنچه در شکل بالا ديده مي شود.)

    توضيح : عملکرد بال بسيار ساده است؛ قوانين نيوتن! (قانون اول نيوتون و قانون دوم F = ma و قانون سوم ) هوا به عنوان يک سيال طبق قانون اول نيوتن داراي اينرسي است يعني وقتي در حرکت است تمايل به ادامه ي اين حرکت دارد. وقتي يک جسم (در اينجا بال) در مسير حرکت هوا قرار مي گيرد، جريان هوا شکل خود را با آن تطبيق مي دهد. گويي آن را دور مي زند. اين عمل يکنواختي حرکت هوا را برهم مي زند. يعني هوا شتاب مي گيرد. طبق قانون دوم نيوتن مي دانيم که بايد به جسمي که حرکت يکنواخت دارد نيرو وارد شود تا تغيير جهت بدهد و شتاب بگيرد. در اين جا بال مانند همان نيرويي است که به هوا وارد مي شود و مي خواهد جهت آن را تغيير دهد. اين نيرو طبق قانون سوم نيوتن عکس العملي برابر و در خلاف جهت از طرف هوا دارد که به آن "نيروي برآ" يا "ليفت (Lift)" مي گوييم. "نيروي برآ" اولين کلمه ي کليدي "آيروديناميک" است که با هم در اين پروژه تعريف مي کنيم.



 آيروديناميک چيست؟

آيروديناميک در کلمه به مفهوم "ديناميک هوا" است. اين علمي است که تعاريف ما را از هوا، نيروها و عمل ها و عکس العمل هاي آن در خود نگه داري مي کند و ما به کمک آن در سيالي به نام هوا چيزي را به پرواز درمي آوريم. همه ي تعاريف و قوانين آيروديناميکي توسط طبيعت به ما ديکته شده است.

به سئوالات زير دقت کنيد:

5. " آيا مي توانيد جهت اين نيرو (نيروي برآ ) را نشان دهيد؟ "

    توضيح : همان طور که قبلاً گفتيم وظيفه ي اين نيرو خنثي کردن وزن است پس جهت آن خلاف جهت وزن است. اگر دقيق تر باشيم، همه ي نيروها علاوه بر مقدار داراي جهت نيز هستند يعني بردار هستند. پس نوک بردار "نيروي برآ" رو به بالا و در خلاف جهت بردار وزن که سر آن همواره رو به پايين است مي باشد. وقتي ما پرنده اي باشيم که ارتفاع خود را در هوا تغيير نمي دهد و از بال هاي خود استفاده نمي کند و تنها آن ها را گسترده است، اندازه ي اين بردار دقيقاً برابر بردار وزن ماست.

6. "آيا هنگام وزيدن نسيم به جريان هوايي که به صورتتان برخورد مي کند دقت کرده ايد؟ چه نتيجه اي مي گيريد؟ آيا اين هوا داراي انرژي است؟ (مسلماً بلي.) آيا به ياد داريد که اين انرژي از چه نوعي است؟ (انرژي جنبشي) و پس از برخورد چه مي شود؟ (قدري از آن مصرف مي شود؛ يعني هوا در مقابل شما مقاومت کرده و شما اين را در يک روز طوفاني هنگامي که براي راه رفتن تلاش مي کنيد احساس کرده ايد!)

    توضيح : اين مقاومت هم نوعي نيرو است که صرف غلبه بر وزن نمي شود، بلکه نوعي سماجت در برابر حضور ماست. حال اگر ما پرنده اي که گفتيم باشيم، با يک نيروي ديگر که منشاء آن مولکول هاي هوا هستند طرف هستيم . اسم اين نيرو "نيروي پسا" يا "درگ (Drag) " است. "نيروي پسا" دومين مفهوم کليدي در "آيروديناميک" است. اين نيرو برداري هم برداري است که جهت آن خلاف جهت حرکت است. (به شکل زير توجه کنيد) اين دو مفهوم، برآ و پسا ، به ما کمک مي کنند که هواپيمايي بسازيم که در هوا سُر مي خورد بي آنکه موتور داشته باشد! ( به شکل زير دقت نماييد)




 


يک نيروي اضافي در شکل مي بينيد که جهت بردار آن خلاف جهت "نيروي پسا" است، اسم اين نيروي سوم "نيروي پيش برنده" است که اگر مثل حالت مورد نظر ما هواپيما موتور نداشته باشد، آن را نداريم.

7. "خوب در اين صورت چه اتفاقي مي افتد؟

    توضيح : چون در اين صورت فقط مقاومت يا همان پسا به پرنده ما وارد مي شود، پس انرژي جنبشي در حال مصرف است و سرانجام هواپيما متوقف مي شود. اين يک اصل کليدي در پرواز بدون موتور است که مي خواهيم آن را تا جاي ممکن به تعويق بياندازيم و هواپيمامان را در هوا نگه داريم.

    اما هواپيماهايي که ما مي شناسيم سنگين تر از آن به نظر مي رسند که بتوانند سُر بخورند! سُر خوردن با شکلي مانند هواپيماي مسافربري ممکن نيست. براي سُر خوردن بايد شکل بخصوصي را رعايت کنيم.

8. چه پيشنهادي داريد؟ با استفاده از آنچه ياد گرفته ايد کدام نيروها بايد افزايش و کدام يک بايد کاهش پيدا کند؟

    توضيح : همان طور که گفتيم "نيروي برآ" وزن را تحمل مي کند پس هر چه عکس العمل هوا به جسم پرنده بيشتر باشد بهتر است. به ياد داريد که بال ها مسئول توليد "نيروي برآ" هستند. پس هر چه از ديد هوا بال ها بزرگ تر باشد، عکس العمل بزرگتري به آن وارد مي کند. اولين مشخصه ي يک هواپيماي بدون موتور که در هوا سر مي خورد. بال هاي بزرگ آن است. مي توان آن را با پرنده اي که سُر مي خورد مقايسه کرد. به بال هاي پرنده توجه کنيد. براي به دست آوردن ساير ويژگي هاي پرواز بدون موتور نيز هواپيما را با پرنده مقايسه کنيد. بدن سبک، دم و... براي اينکه بتوانيم هواپيماي بدون موتور خود را بسازيم بايد مفهوم ديگري را بياموزيم.

(از اين پس به اين هواپيما "گلايدر" (Glider) مي گوييم به معني چيزي که سُر مي خورد يا گلايد (Glide) مي کند.)

براي تکميل گلايدر خود لازم است بدانيم آيا بال هواپيما مانند يک صفحه تخت است؟ و اينکه سطح مقطع آن چه شکلي دارد؟ بال سطح مقطع بخصوصي دارد که به آن "ايرفويل" (AirFoil) مي گويند. نيروهاي محبوب ما در پرواز، نيروهايي هستند که ما را در هوا نگه دارد و پيش ببرند. اين نيروها "نيروي برآ" و "نيروي پيش برنده" هستند. وجود ايرفويل به افزايش اين نيروها کمک مي کند.

شما فعلاً با اين مفهوم آشنا مي شويد تا در هنگام ساخت توضيح داده شود. هدف آن است که شما بدانيد در ساخت گلايدر خود با يک صفحه ي تخت به عنوان بال سر و کار نداريد!
به شکل زير دقت نماييد.



شکل 2 از راست به چپ به ترتيب شکل يک ايرفويل و جريان هواي روي آن و شکل بال و جريان هواي روي آن


9. به نظر شما آيا مي توانيد مفهوم گلايدر را توضيح دهند؟

    توضيح : گلايدر نوع خاصي از هواپيما است که موتور ندارد و از نيروهاي آيروديناميکي و شکل خاص خود کمک مي گيرد تا در هوا سر بخورد. در مقايسه با يک هواپيماي موتور دار سه نيروي اصلي به گلايدر وارد مي شود؛ "نيروي برآ" "نيروي پسا" و وزن. چون گلايدر فاقد موتور است سرانجام مقاومت هوا يا همان پسا باعث توقف آن مي گردد. شما گلايدر خود را با دست پرتاب مي کنيد به اين معني که نيروي موتور را در لحظه ي پرتاب با دست براي گلايدر خود تأمين مي کنيد.


10. به نظر شما گلايدر سرعت لازم براي پرواز را چگونه به دست مي آورد؟ مفهوم تبديلات انرژي را به ياد بياوريد، انرژي پتانسيل به انرژي جنبشي تبديل مي شود و برعکس.

    توضيح : گلايدر از همان پديده اول کمک مي گيرد. يعني انرژي پتانسيل خود را صرف سرعت گرفتن مي کند (همان انرژي جنبشي). به اين ترتيب با کاهش ارتفاع سرعت گلايدر افزايش مي يابد. بنابراين گلايدر همواره در حال کاهش ارتفاع است.

 

 

تمرین کار با یونولیت

با توجه به راهنمای نقشه، اجزای گلایدر را مرور کرده و نحوه ی خواندن ابعاد را تمرین کنید. پس از حصول تسلط کافی بر نقشه ای که در دست دارید می خواهیم پیاده کردن نقشه روی کاغذ را آموزش دهیم. (در صورت نیاز می توانید کاغذهای A3 را از طول یا عرض به هم بچسبانید تا ابعاد واقعی قطعه ی مورد نظر آن جا بگیرد.)

خوب است بدانید که مهم ترین مهارت در کار با یونولیت اندازه گیری دقیق، علامت گذاری دقیق و برش صحیح است که در این جلسه باید آن را تمرین کنید.

در شکل زیر نمونه ای از ابزار مورد نیاز را می بینید:

 


 

  شکل 2: نمونه ی ابزار مورد نیاز

 بهتر است قبل از علامت گذاری یونولیت، الگوی کاغذی قطعه با سوزن روی یونولیت ثابت گردد تا از خطای علامت گذاری پرهیز گردد. قطعات را بر روی کاغذ رسم نمایید.
توجه : در هنگام پیاده کردن ابعاد همواره اعداد را رو به بالا گرد کنید: 5.5=5.44

اکنون نوبت آن است که با استفاده از این الگوها یونولیت را علامت گذاری نمایید. یک قطعه (ترجیحاً دُم عمودی یا افقی) را انتخاب و روی یونولیت 2cm  با سوزن ته گرد نصب نمایید. با ماژیک هایی که در اختیار دارید با فاصله ی اندک از گوشه های الگو روی یونولیت علامت بزنید.

برای علامت گذاری و برش، یونولیت را روی سطح صاف مانند میز نسبتاً بزرگی قرار دهید.

به صرفه جویی در یونولیت توجه نمایید و نشان دهید که هنگام نصب الگوی خود، یک سمت آن را که طول بزرگتری دارد به لبه ی یونولیت مماس کنید. با استفاده از گونیا امتحان کنید که لبه ای که به آن مماس می کنید راست باشد. در صورت نیاز یک خط سرتاسری به ضلع دیگر صفحه ی یونولیت عمود کرده و آن را مرجع قرار دهید و قطعه را به آن مماس نمایید.

 پس از علامت گذاری نقاط کلیدی را به هم وصل نمایید. (کشیدن ماژیک روی یونولیت احتیاج به فشار کمی دارد و در غیر این صورت به جای خط جای آن شیار می افتد.) الگو را از روی یونولیت جدا کنید.
توجه : به عنوان یک اصل در موفقیت کار با یونولیت، دقت نمایید که قطعه ی خود را حداقل دو بار اندازه بگیرید.

اکنون می خواهیم نحوه ی برش قطعه را از داخل یونولیت آموزش دهیم. آیا تجربه ی بریدن یونولیت را دارید؟
توجه : پیش از شروع دقت نمایید که هر بار که با کاتر کار می کنید تیغ آن را بیشتر از یک بند و نیم  انگشت خارج نکنید و حتماً آن را قفل کنید. در پایان هر برش نیز، تیغ را بسته و قفل نمایید. نظارت بر رعایت این نکات بسیار ضروری است.

 هر بار ابتدا سهل الوصول ترین ضلع قطعه را ببرید. نخست کاتر را با زاویه ی 45 درجه وارد یونولیت کنید و پس از چند حرکت آرام مانند برش کیک، کاتر را عمود کرده و به برش ادامه دهید. باید از فشار دادن انگشتان، کف دست یا آرنج روی یونولیت برای نگه داشتن آن پرهیز شود زیرا باعث تغییر شکل دادن و غیر قابل استفاده شدن آن می گردد. نمونه ی برش خوب و بد را در شکل زیر مشاهده می کنید.

 

 


 

  شکل3 :  نمونه ی برش خوب و بد
 
توجه : دندانه دندانه شدن لبه ی قطعه یا کج بریدن از نشانه های خرابی قطعه است.

حفظ آرامش و پیوستگی حرکت در هنگام برش بسیار ضروری است.

نوک کاتر را تا انتهای برش یک ضلع از یونولیت خارج نکنید .
ایرفویل مختص بال و دم افقی گلایدر است و در این پروژه مد نظر است که شما به مقطع بال خود نگاه کرده و شکل ایرفویل زیر را روی آن پیاده کنید .

 


 

شکل 4: ایرفویل گلایدر

 وسیله ی دیگری که باید کار با آن را تمرین کنیم، سمباده است.

کاربرد سمباده آن است که گلایدر ،نباید به هیچ وجه زبر یا گوشه ی تیزی داشته باشد. چون این زبری، مقاومت هوا را افزایش می دهد و پرواز را مشکل می کند. بنابراین تمامی سطوح گلایدر باید سمباده بخورد. این کار را روی قطعات آماده و به عنوان یکی از بخش های انتهایی کار انجام می دهیم.

هم چنین از سمباده برای ایجاد شکل ایرفویل در بال ها و دم کمک می گیریم.

سمباده ای که برای یونولیت به کار می رود از نوع نسبتاً نرم آن است.

سمباده را کف چهار انگشت دست قرار داده و به آرامی در جهت خواب یونولیت بکشید. در خلاف جهت دانه های یونولیت جدا شده و اصطلاحاً خورده می شود. پس همواره دست خود را در یک جهت از بالا به پایین حرکت دهید. فشار دست بستگی به میزان برداشت مورد نظر از یونولیت دارد.

برای صاف کاری پایانی بسیار لطیف و برای ایجاد شکل ایرفویل کمی محکم تر سمباده می کشیم.

در ضمن از سمباده برای از بین بردن هر گونه خطای بزرگ تر از اندازه نقشه می توان استفاده نمود.
خطر  : از آن جایی که سمباده براده ی زیادی تولید می کند که وارد دستگاه تنفسی می شود دراین مرحله باید از ماسک استفاده کنید.

اکنون تکه هایی از یونولیت را در اختیار همه ی اعضای گروه قرار دهید و یک قطعه ی کوچک مثلاً دم افقی را انتخاب کرده تا تمام مراحل بالا به خصوص برش و سمباده کشیدن را تمرین نمایید.

 

 

 

ساخت بال گلایدر

 


 

یکی از مشخصات اصلی هواپیماهای مدل گلایدر، طول بال آنهاست. چون این نوع هواپیما ها بدون موتور اند، برای ایجاد نیروی کافی و همچنین ثبات و کنترل پذیری، طول بال های گلایدر بیشتر از انواع دیگر است و معمولاً دارای زاویه فراز هستند تا به پایداری آنها کمک شود.به تصویر بالا توجه نمایید.

رعایت نکات زیر پیش از پیاده سازی نقشه ضروری است:

1. صرفه جویی در مصرف یونولیت :


2. نقشه ی بال چپ و راست به دلیل تقارن مشترک است و یکی معکوس دیگری است. نقشه ای که گروه در اختیار دارد مربوط به بال راست است.

ابتدا آن را به شکل صحیح طوری که قاعده ی آن در دست چپ باشد در دست بگیرید.

سپس از منتهی علیه گوشه پایین سمت چپ صفحه یونولیت، ترسیم را آغاز نمایید.

حال باید بال چپ را از نزدیکی و به موازات همین بال اما به صورت سر و ته، مطابق شکل، رسم نمایید.


 

روی شکل بال کلیک کنید تا اندازه واقعی را دریافت کنید.


 

 


    رعایت فاصله ی سه تا چهار سانتی متر بین دو بال مطلوب است.
    3. توجه داشته باشید که نوک ماژیک را در یونولیت فرو نکنید (چون ماژیک خشک می شود!) هم چنین با کف دست یا آرنج خود روی یونولیت فشار نیاورید.

    4. هنگام خواندن اعداد اعشاری آن ها را رو به بالا گرد نمایید. مثلاً 13.4=13.33.

    پس از اتمام رسم، برای اطمینان از دقت کار مجدداً ابعاد را اندازه گیری نمایید. ضروری است چنانچه خطی را اصلاح می کنید با علامت یا تعویض رنگ ماژیک آن را از خط نادرست متمایز نمایید.
    اکنون نوبت به برش می رسد. ( کار رسم هر دو گروه باید پیش از آغاز برش به اتمام رسیده باشد)

    1. ابتدا یک حاشیه ی راست با استفاده از خط کش و گونیا دور دو قطعه ی بال روی یونولیت رسم و مستطیل حاصل از یونولیت اصلی جدا گردد.

    2. یک خط راست بین بال چپ و راست رسم و با احتیاط برش داده تا هر گروه، بال مربوط به خود را در اختیار بگیرید.

    3. اکنون زمان بریدن قطعه است. در تمام مراحل برش نوک کاتر حداکثر کمی بیش از یک بند انگشت (یا ضخامت یونولیت) خارج گردد و در هنگام برش کارتر حتماً قفل باشد.

    4. دقت نمایید که: حفظ آرامش در حرکت دست رمز یک برش موفق است و همواره از عمود بودن دست خود نسبت به قطعه اطمینان حاصل کنید.

    5. چنانچه طی این مرحله ی حساس قطعه ای آسیب دید به طوری که ابعاد آن با سمباده قابل اصلاح نباشد باید قطعه ی دیگری را آماده نمایید.
    برای رسیدن به نتیجه ی مطلوب صحت ابعاد و صافی سطوح ضروری و خلاف آن غیر قابل چشم پوشی است.

    6. چون بال های گلایدر تقارن دارند، کار برش بال ها باید قابل انطباق باشد. در غیر این صورت بالی که ابعاد آن دقیق تر است به عنوان مرجع قرار داده می شود و قطعه ی دیگر در صورت امکان اصلاح می گردد. ولی اگر تفاوت فاحش باشد ، بخصوص اگر قطعه دوم کوچک تر باشد، باید کار خود را از ابتدا تکرار نمایید.

در اینجا می خواهیم تصویر انواع بال در گلایدر را نمایش دهیم.

 

 

 


    به نظر شما انواع قرار گیری بال در گلایدر چه تأثیری در سرعت و نحوه پرواز گلایدر خواهد داشت؟ به نظر شما کدام شکل از بال بهتر است؟ شما چه نوع بالی برای گلایدر خود انتخاب کرده اید؟ چرا؟

 باید محل مناسبی برای نگهداری بال های گلایدر خود در نظر بگیرید که از حرارت، فشار و دسترس افراد متفرقه به دور باشد.

ساخت دم گلایدر
 

 

 


  دم شامل دم افقی و دم عمودی است.مانند شکل بالا.

دم هواپیما همان طور که پیداست با دم پرندگان تفاوت دارد و دارای اجزای مجزایی به نام دم عمودی و دم افقی است. در شکل زیر، تصویر انواع دم گلایدر را مشاهده می نمایید.


 

 

 


انواع دم د رگلایدر

 دم به طور کلی نقش پایدار کنندگی پرواز هواپیما را به عهده دارد. اگر هواپیما تنها متشکل از بدنه و بال ها باشد ذاتاً ناپایدار خواهد بود. پایداری به معنای تمایل هواپیما برای بازگشت به حالت اولیه ی خود در صورت بروز اختلال در آن حالت است. در صورت پایدار نبودن، پرواز هواپیما ممکن نیست زیرا تغییر جزیی در تعادل نیروها ممکن است باعث سقوط هواپیما گردد.

دم هواپیما نقش پایدار کنندگی طولی هواپیما (در طول هواپیما ) را عهده دارد. پایداری عرضی (در عرض هواپیما ) به این معناست که اگر نیرویی باعث تمایل نوک هواپیما به سمت راست یا چپ شد، دم عمودی نیرویی خلاف آن تولید و این نیرو را خنثی می کند. برای روشن تر شدن مطلب به شکل زیر توجه نمایید. دم عمودی نیز مانند بال ها و دم افقی دارای ایرفویل است اما با این تفاوت که جهت نیرویی که تولید می کند بجای عمودی بودن افقی و به سمت چپ یا راست هواپیما است که به آن "نیروی جانبی" می گویند. نقش پایدار کنندگی دم عمودی تولید این نیرو  است.


 


 



ارسال شده در مورخه : ، -78 فروردين ماه، -621 توسط admin  پرینت

مرتبط باموضوع :

 ژنراتور دستی  [ ، -78 فروردين ماه، -621 ] 4507 مشاهده
 ساخت راکت آبی  [ ، -78 فروردين ماه، -621 ] 7711 مشاهده
 ساخت موتور الکتریکی ساده  [ ، -78 فروردين ماه، -621 ] 46905 مشاهده
 بومرنگ  [ ، -78 فروردين ماه، -621 ] 4762 مشاهده
 آموزش ساخت تلسكوپ (دوربین نجومی)  [ ، -78 فروردين ماه، -621 ] 9441 مشاهده
 
نام شما: [ کاربر جدید ]

نام شما (ضروری): 
ایمیل شما (ضروری): 
نظر:
کد امنیتی
کد امنیتی

  [ بازگشت ]
اشتراک گذاري مطلب